Pannenkoek

Hoe dun een pannenkoek ook is, hij heeft altijd twee kanten. Dat is een vrij nieuw gezegde, waarschijnlijk vertaald uit het Engels. Het is net zoiets als de medaille die ook een keerzijde heeft. Racisme in Hardenberg bijvoorbeeld. Niet ‘vermeend racisme’ , het is er. Dagelijks.

Tijdens de raadsvergadering van 2 mei waren de verhalen van mensen die in Hardenberg racistisch bejegend worden luid en duidelijk hoorbaar, tot verbazing en ontzetting van raadsleden en mensen op de publieke tribune. Later was te lezen dat burgemeester Peter Snijders dit ook zal aankaarten tijdens zijn gesprekken met de Somalische gemeenschap in Hardenberg.

En wat is dan de andere kant van de pannenkoek? Dat zijn de Syriërs en Somaliërs die in flats zoals aan het Spaanskamp en de Lage Gaardenstraat wonen. Een deel van hen geeft zoveel overlast dat de buren regelmatig aan de bel trekken. Dat heeft niks met de huidskleur te maken, maar met het gedrag van degene die onder die huid zit. Ze zijn misschien in Syrië en Somalië gewend om regelmatig het halve dorp bij hen thuis uit te nodigen, maar in Nederland kan dat niet. Als ze telefoneren lijkt het alsof ze voortdurend ruzie hebben, of dat ze een afstand van 5 kilometer moeten overschreeuwen. En als de Nederlandse buren daarover komen praten begrijpen ze hen niet. Wanneer dat maar doorgaat en doorgaat krijg je vanzelf een hekel aan je buren. En dat er dan een gekleurde huid omheen zit waar iets van wordt gezegd is dat vervelend, en zelfs meer dan vervelend, maar soms wel begrijpelijk.
De inburgeringslessen zouden daar ook over moeten gaan, dat je niet tot ’s avonds laat lawaai kunt maken, dat je geacht wordt te praten in plaats van te schreeuwen, dat landgenoten uit het azc best eens op visite mogen komen maar niet met tien tegelijk.
Want anders kun je wel verbaasd zijn over racisme, dan kun je wel moties indienen dat scholen er weer wat aan moeten doen (de Haarlemmerolie voor al uw problemen!), dan kun je wel in een amendement aangeven dat er meer geld uitgetrokken moet worden voor het bestrijden van discriminatie, maar dat is dan boter aan de galg gesmeerd, of indachtig Mattheüs 7:6 paarlen voor de zwijnen geworpen, wat u wilt.

Als onze burgervader in gesprek gaat met onze Somalische dorpsgenoten of met andere statushouders die hier een flatwoning krijgen toegewezen, dan zou dit ook onderwerp van gesprek kunnen zijn. Alle beetjes helpen, ook bij het bestrijden van racisme en discriminatie.

Bridge

Zijn ze bij de gemeente Hardenberg nou helemaal gek geworden? Krijg ik in een officiële gemeentelijke envelop een brief met de vraag of ik wil leren bridgen! Want het is goed om je hersenen gezond te houden, je leert nieuwe mensen kennen en je houdt er zelfs vrienden aan over, blijkt uit eerdere cursussen.

Daar moet je toch niet aan denken, dat je bridge-mensen leert kennen. Laat staan dat ze ook nog vriend met je willen worden. Geen Facebook-vriend die je weg kunt klikken, maar figuren van vlees en bloed die bij je op de sherry willen komen of een middagje willen golfen. Maar dan wel oud vlees en verschraald bloed, want de cursus is voor mensen van 55 tot 70 jaar. Jonger dan 55 heeft blijkbaar nog goed werkende hersenen en ouder dan 70 is niet meer te redden en derhalve is voor hen zo’n cursus boter aan de galg gesmeerd.

“Uit de evaluatie van een aantal jaren geleden is gebleken dat maar liefst 80 procent van de deelnemers door deelname aan de starterscursus nieuwe vrienden heeft gevonden en daar erg blij mee is.” Een kromme zin die rechtstreeks uit de reclamebrief is gehaald. Dus alleen al door deel te nemen vind je nieuwe vrienden. En daar ben je dan erg blij mee. Nou, mijn autistische neven hebben ook zo’n cursus gevolgd, maar dat heeft ze geen enkele vriend opgeleverd. En daar waren ze heel erg blij mee.

Deze brief wordt straks natuurlijk gevolgd door een hele zooi brieven, want dammen is goed voor de hersenen, schaken evenzo, yahtzee, pokeren en sudoku’s oplossen. Allemaal verenigingen die misbruik kunnen maken van het inwonersbestand van de gemeente, een gemeente die zich voor het karretje van de bridge- en andere spelletjesclubs laat spannen. Nou is het met nieuwsbrieven zo dat je je aanmeldt en als je niks meer wilt ontvangen dat je dan op de knop unsubscribe kunt drukken.
Maar hier heb ik mij niet voor aangemeld en ik kan mij dus ook niet afmelden. Spam is het dus, ongevraagde reclame om geld uit je zak te kloppen (13 lessen à 6 euro per les). Bij wet verboden, dus ik zal mijn advocaat vragen wat de volgende stappen zijn en welk bedrag ik kan eisen als schadevergoeding voor geleden geestelijke schade. Geestelijke schade? Nogal, ja. Want alleen al het feit dat ze denken dat ik überhaupt kennis wil maken met bridge en bridgers heeft voor knallende trauma’s gezorgd.

Trouwens, als ik de gemeente was zou ik niet inzetten op een bridgecursus, maar op een taalcursus. Voor zowel de leden van de bridgeclub als het team Sport & Accommodaties. Want een brief zonder fouten is nu nog te veel gevraagd.

Gemeentebelangen

Zo’n vijftig jaar geleden smaakte Hardenberg het genoegen van de geboorte van een nieuwe politieke partij: Gemeentebelangen. Dat ‘smaakte’ moet letterlijk genomen worden, want bij de geboorte werden beschuiten met muisjes uitgedeeld. Hierover trouwens meer in het volgende nummer van het tijdschrift Rondom den Herdenbergh.

De andere partijen waren niet zo blij met de nieuweling. De geboorte was met veel bombarie aangekondigd en er waren flyers uitgedeeld waaruit je kon opmaken dat de nieuwelingen de oude partijen maar suffe slapers vonden die er niet veel van konden: zij zouden wel even laten zien hoe het moest. Gemeentebelangen was eigenlijk een samengestelde partij (een samengeraapt zooitje, vonden de tegenstanders) van enkele katholieken en vooral VVD’ers.
De nieuwe partij kwam met 4 zetels in de raad en had verwacht wel even een wethouder te mogen leveren, maar dat viel tegen. Het gepoch, het belachelijk maken van de andere partijen en het afzetten tegen B&W schoot de collega-politici in het verkeerde keelgat en Gemeentebelangen belandde in de oppositie.

Hetzelfde lijkt een beetje te gebeuren met de historische opvolger van Gemeentebelangen, de huidige VVD. Ook die dacht wel even een frisse wind door de politiek te laten waaien en probeert ondertussen zoveel mogelijk het college van B&W onderuit te halen. In het bijzonder wethouder Douwe Prinsse. En net als vijftig jaar geleden wordt die houding niet erg gewaardeerd. Vooral niet, omdat met name fractievoorzitter Bert Gelling aantoont dat hij wel mooi kan praten maar slecht op de hoogte is van de materie. Hij kan het wel, maar hij bereidt zich slecht voor of is een hoop informatie alweer vergeten.

Vorige week dinsdag had hij het over de Kastanjehof, dat B&W de school te slecht van conditie vonden om onderwijs aan kinderen te geven zodat sluiting noodzakelijk was, maar nu was het pand opeens wel goed genoeg voor startende ondernemers. Hij riep zelfs nog even de zielige kindertjes in herinnering die bijna huilend om de redding van hun school riepen tijdens een raadsvergadering. Gelling was echter een paar dingen vergeten: in de eerste plaats dat de school niet is gesloten omdat het gebouw niet deugde, maar omdat het nodig was om andere scholen in de dorpen rond Hardenberg te redden. En ten tweede ‘vergat’ Gelling dat de gemeente de school niet heeft gesloten maar het schoolbestuur.

In weekblad De Toren wordt regelmatig aan de fractievoorzitters gevraagd te reageren op een stelling en elke keer lukt het Gelling om in zijn bijdrage B&W een veeg uit de pan te geven, en met name wethouder Prinsse. Even leek het alsof hij een charmeoffensief was begonnen om zijn partij vanaf volgend jaar ‘regeringswaardig’ te laten zijn, maar dat was van korte duur.
Nou is het niet ondenkbaar dat de VVD volgend jaar winst behaalt tijdens de raadsverkiezingen. De burgers kijken meestal niet naar de prestaties van de lokale politici maar laten de landelijke politiek een grote rol spelen. En als dan die winst wordt behaald zal Gelling wel vooraan gaan staan om zijn partijgenoot Erik Back naar voren te schuiven als wethouder. Of de kans daarop groot is kan nu nog niet gezegd worden, maar fractievoorzitter Martijn Breukelman van het CDA liet deze week weten dat de benoeming van wethouders onder meer afhangt van de uitvoering van goed beleid, de ervaring van kandidaten en de stabiliteit van de organisatie. Als de andere partijen dat ook écht belangrijk vinden maakt de VVD geen schijn van kans.

Tijd

Beter goed gejat dan slecht bedacht, zullen ze in Twente gedacht hebben. Want de slogan Vechtdal Overijssel: alle tijd is met een kleine draai veranderd in Tijd zat in Twente. Als je daar de Twentse beleidsmakers op wijst is de makkelijke reactie: “Er is blijkbaar meer dat ons bindt dan ons scheidt.” Dat is echter de vraag. Je zou ook kunnen zeggen: de Sallanders kunnen goed dingen bedenken en de Twentenaren niet. Of de Twentenaren kunnen goed na-apen en de Sallanders niet.

Sallanders? Ja, of voelt u zich Vechtdaller? Als dat zo is hebben de praatjesverkopers goed werk geleverd. Salland was altijd een geografische aanduiding van het gebied tussen Twente en de Kop van Overijssel, maar de toeristische marketeers hebben dat veranderd: Salland is toeristisch verkleind tot Wijhe, Olst, Heino en Raalte en weer andere toeristische reclamemakers hebben het noorden van de provincie Overijssel omgetoverd tot Vechtdal. Vroeger werd dat ook wel Vechtstreek genoemd – en terecht want de gemeente Hardenberg ligt helemaal niet in een dal – maar dat doet teveel denken aan de Vechtstreek in Utrecht, bekend van de geschiedenislessen op de lagere school, omdat daar de rijke Amsterdamse kooplieden hun luxueuze landhuizen lieten bouwen. Heel anders dan hier, waar keuterboertjes in kleine behuizingen een karige boterham probeerden te verdienen op arme grond.
Veel geld zit hier dus niet, maar wel veel tijd. In Overijssel kom je tot rust, het leven verloopt minder hectisch dan in de Randstad.

In Duitsland weten ze dat al, want Goede Vrijdag kwamen ze in drommen naar Hardenberg en andere grensstadjes. Maar het is waarschijnlijker dat ze kwamen omdat het een verplichte vrije dag is: bedrijven, scholen en winkels zijn dicht. Ouderwets? Misschien, maar daar houden ze van. Want op Karfreitag geldt in Duitsland een dansverbod. En 52% van de Duitsers vindt dat goed. Vorig jaar nog een procentje meer, dus er zit weinig verschuiving in hun mening. Niet werken, niet leren, niet dansen, maar wel bij de buren winkelen. Die meer dan tijd voor je hebben, want gelet op de vele ‘kwartiertjes’ die bijeenkomsten en vergaderingen hier te laat beginnen hebben ze zelfs “gin benul van tied”.

Goed en slecht

De Amerikaanse honkballegende Yogi Berra was net als Johan Cruyff niet alleen een grootheid in zijn sport, hij wist gelijk het Nederlandse orakel uit Amsterdam zulke vreemde wijsheden uit te kramen, dat men ze drie keer moest horen voordat ze begrepen werden. Als ze al begrepen konden worden. Maar eentje is blijven hangen, omdat hij klopt: It ain’t over till it’s over (het is pas voorbij als het afgelopen is). Aan die wijsheid klampen de voetbalsupporters van HHC uit Hardenberg zich maar vast.

Het gaat slecht met de Hardenbergers, daarover hebt u vorige week op deze plek al iets kunnen lezen. De wedstrijd tegen FC Twente de zaterdag daarvoor was vrij dramatisch. Maar als je dan leest dat de supporters een gratis busreis krijgen aangeboden naar de volgende uitwedstrijd in Arnhem, denk je dat de spelers het begrepen hebben. Helaas was het geen goedmakertje van het team maar van de club. Als je in de belangrijkste wedstrijd van het jaar niet van pure wilskracht het gras opvreet, maar je een beetje tam naar de slachtbank laat leiden, dan mag je toch verwachten dat de spelers, zoals in het profvoetbal wel vaker gebeurt, uit schaamte voor hun spel de trouwe supporters belonen. Nou verdienen de HHC’ers geen profsalaris, maar vier tientjes de man moeten er toch af kunnen voor een bus en een gehaktbal voor onderweg. Dan laat je zien dat je de wekelijkse ondersteuning ook echt waardeert.

Waar het niet slecht mee gaat is de Hardenberger middenstand. Tenminste, dat wil men ons doen geloven. Overal nieuwe winkels of vernieuwde oude winkels, nieuw elan, nieuwe ideeën, aangejaagd door een centrummanager. Blijkbaar hebben de lokale winkeliers af en toe een schop onder hun achterste nodig om met frisse plannen te komen. Die er best wel inzitten, maar ze moeten even aangeslingerd worden. En nu de kopers nog. Van de oudere generatie moeten ze het niet zozeer hebben. Boerin Mina Oldehinkel uit Collendoorn vertelt dat in het boek Vooruitboeren van de IJsselacademie: “In het begin waren we arm. Later waren we niet gewend om voor onszelf geld uit te geven. Wat moest dat moest en meer niet. Dat spijt mij achteraf wel.” Die generatie heeft niet geleerd geld te laten rollen. Jongeren hebben daar minder moeite mee. In de eerste plaats omdat de meesten niet zelf arm zijn geweest en in de tweede plaats omdat ze wel aan zichzelf denken. De horeca in de grote steden merkt dat. In dagblad Trouw stond enkele weken geleden een verhaal over hoeveel geld wekelijks wordt uitgegeven door studenten en jongeren die net op de arbeidsmarkt zijn verschenen. Aan hippe koffietenten, aan afspraakjes met vrienden in een eetcafé, aan eten buiten de deur. De student gaf het minste uit, maar nog altijd 50 euro per week aan cappuccino’s en hapjes. Als dat gedrag langzamerhand ook Hardenberg verovert, hebben de compagnons Binnenmars en Eggengoor het goed geschoten door La Place over te nemen en daar de hippe horecazaak BLIJ van te maken. Hopelijk blijkt dat over een paar jaar nog een goede naam te zijn.