Goed en slecht

De Amerikaanse honkballegende Yogi Berra was net als Johan Cruyff niet alleen een grootheid in zijn sport, hij wist gelijk het Nederlandse orakel uit Amsterdam zulke vreemde wijsheden uit te kramen, dat men ze drie keer moest horen voordat ze begrepen werden. Als ze al begrepen konden worden. Maar eentje is blijven hangen, omdat hij klopt: It ain’t over till it’s over (het is pas voorbij als het afgelopen is). Aan die wijsheid klampen de voetbalsupporters van HHC uit Hardenberg zich maar vast.

Het gaat slecht met de Hardenbergers, daarover hebt u vorige week op deze plek al iets kunnen lezen. De wedstrijd tegen FC Twente de zaterdag daarvoor was vrij dramatisch. Maar als je dan leest dat de supporters een gratis busreis krijgen aangeboden naar de volgende uitwedstrijd in Arnhem, denk je dat de spelers het begrepen hebben. Helaas was het geen goedmakertje van het team maar van de club. Als je in de belangrijkste wedstrijd van het jaar niet van pure wilskracht het gras opvreet, maar je een beetje tam naar de slachtbank laat leiden, dan mag je toch verwachten dat de spelers, zoals in het profvoetbal wel vaker gebeurt, uit schaamte voor hun spel de trouwe supporters belonen. Nou verdienen de HHC’ers geen profsalaris, maar vier tientjes de man moeten er toch af kunnen voor een bus en een gehaktbal voor onderweg. Dan laat je zien dat je de wekelijkse ondersteuning ook echt waardeert.

Waar het niet slecht mee gaat is de Hardenberger middenstand. Tenminste, dat wil men ons doen geloven. Overal nieuwe winkels of vernieuwde oude winkels, nieuw elan, nieuwe ideeën, aangejaagd door een centrummanager. Blijkbaar hebben de lokale winkeliers af en toe een schop onder hun achterste nodig om met frisse plannen te komen. Die er best wel inzitten, maar ze moeten even aangeslingerd worden. En nu de kopers nog. Van de oudere generatie moeten ze het niet zozeer hebben. Boerin Mina Oldehinkel uit Collendoorn vertelt dat in het boek Vooruitboeren van de IJsselacademie: “In het begin waren we arm. Later waren we niet gewend om voor onszelf geld uit te geven. Wat moest dat moest en meer niet. Dat spijt mij achteraf wel.” Die generatie heeft niet geleerd geld te laten rollen. Jongeren hebben daar minder moeite mee. In de eerste plaats omdat de meesten niet zelf arm zijn geweest en in de tweede plaats omdat ze wel aan zichzelf denken. De horeca in de grote steden merkt dat. In dagblad Trouw stond enkele weken geleden een verhaal over hoeveel geld wekelijks wordt uitgegeven door studenten en jongeren die net op de arbeidsmarkt zijn verschenen. Aan hippe koffietenten, aan afspraakjes met vrienden in een eetcafé, aan eten buiten de deur. De student gaf het minste uit, maar nog altijd 50 euro per week aan cappuccino’s en hapjes. Als dat gedrag langzamerhand ook Hardenberg verovert, hebben de compagnons Binnenmars en Eggengoor het goed geschoten door La Place over te nemen en daar de hippe horecazaak BLIJ van te maken. Hopelijk blijkt dat over een paar jaar nog een goede naam te zijn.